Kimsenin Aşık Olmadığı Adam

 Geriye dönüp bakıyorum; kim bana gerçekten aşık oldu diye.. Üzücü bak.. 

Gerçi çetrefilli konular; sen de haklısın...

Önce aşık olup sonra mı istenir; yoksa, önce istenip sonra mı aşık olunur? Ya da ben mi fırsat vermedim; yoksa istenmeyle de yetinebilir miydim?

Üniversitede bir kız arkadaşım "bazen istenmek, hissedilen gerçek aşk da yeter insana" demişti...
Bana neden yetmedi bunca zaman? 

Biliyorum da aslında bak; aşık olmayan kişiye, karşılıksız adım atmak zul geliyor mesela.. Yaşamadım, ama biliyorum çevremden.. aşık insan biri bin yapıyor ilişkide; aşık olmayan insan ise ikiyi bir yapıyor. Birine yetmeye çalışırsın, bir ömür yarışa dahil olur, koşturursun; diğeri zaten başından inmez (sus öküz iç ses; sus!)

Ya da kıskanmak, sahiplenmek = sevmek midir mesela? Çocukken futbol topumla başkaları oynarken ona da sinir olurdum; "benim!" demek kendi çapında aşk mı? Off.. Ne diye alıştık ki kırıntılarla yetinmeye?

Neyse yeğenim... Kadayıf oldu Öküz.. Ama ne çok şey değişti hayatında..

Sevişerek aşık olmak artık gayet anlamlı geliyor mesela.. Yıllaaar oldu çok eşlilikten kopalı (iç ses 1-gülme; cebimden çıkartırım hepinizi; iç ses 2: -b.k çıkartırsın!).. Gayet evleniyordum hatta bir ara... Nişantaşı'nda fuckbuddy'siyle takılan adamın en büyük zevki, bahçede kayısı ağacına aşı yapsın, akşamları sevdiceğiyle sıkıcı rutinleri olsun, sahilden taş toplasın vs oldu.. 

Bir tek 80'lerden kalma müzik zevkim değişmedi bak; playlistim hep aynı.. (welcome ADHD; sen bi git otizm spektrumu)

Of neyse; dikkatim dağıldı... Velhasıl; "samimi aşk" ne kıymetli şeymiş..

Aldatılan Erkeğin Evrimsel Gelişimi

Yaşamamışların empati yapması güç, farkındayım; ama aldatılıp hasbelkader kader devam eden erkeğin tek çıkış yolu işi overdose pornografiye vurmak sanıyorum. Aksi durumda hazmetmek inanın bana mümkün değil; olsa Öküz yapardı.

Demiseksüel Erkek

 Güldürmeyin Öküz'ü :)

İnanmayın böyle şeylere memeli okurlarım; az daha zeki ya da yaratıcı bir arkadaş, hepsi o. Demiseksüel, yani 'duygusal bağ kurmadan sevişemeyen' erkek olmaz; nokta.

Öküz dediydi dersiniz.

Olmayacak Benden Adam

'Neden kendimce doğru biriyle rastlaşmıyorum?' bir yaştan sonra en çok kafa yorulan sorulardan biri oluyor. En azından benim için öyle; 30'larımda aklımın ucundan dahi geçmezdi oysa.

Bu sabah, hemen karşımdan gelen bir hanım elindeki kağıdı ayaklarımın dibine düşürdü; anlık bir refleksle eğilip aldım, kendisine uzattım... Eş zamanlı ve içten bir ses tonuyla gelen 'ay çok teşekkür ederim'e, 'rica ederim' diye karşılık verip, kafamı dahi kaldırmadan yoluma devam ettim. 

Dakikalar sonra dank etti sorunun yanıtı; 'rica ederim' dediğim kadının, suratına dahi bakmadım; ve ben bunu hep yapıyorum. 

Elbette tek sebep bu değil(dir); lakin, flört etmeye ve 'ihtimallere' bu denli uzaylı olmak gerçekten affedilir bir eksik değil şu hayatta. Rakip firmalar taştan çıkartıyorlar ekmeklerini; ben 'düzgün adam' olma saçmalığıyla ömrümü eskitiyorum.

İç ses: 7 yaşında değilsin artık be Öküz :(

Eğilip o kağıdı aldım, ve bunun karşımdakinin kadın ya da erkek olmasıyla ilgisi yoktu. Kapıyı tuttum, yine gelen kim, kadın mı erkek mi, güzel mi çirkin mi aklımın ucundan dahi geçmedi. Onlarca kez gördüm aslında o köşeyi dönerken çarpışan çiftin, düşen kitaplarla yeşerttiği duygusal senaryoları. 

Ama.... hiç... tın tın....

Eski bir manitayla yürürken bağcıkları çözülmüştü mesela; enteresan bir anı bu benim için; yazmış mıydım emin değilim. Odakule'nin kalabalığında eğilip ayakkabılarını bağlamıştım hiç düşünmeden; salya sümük ağlamıştı ve nokta anlam verememiştim o göz yaşlarına (dürüst olmak gerekirse hala çok basmıyor buna kafam).. 

Olmayacak benden adam...