Temiz Yüz

Güzel insanlar vardır... Temiz yüzlü insanlar.. Hani bitli marjinallerin 'iyi aile çucuu' diye sözüm ona b.k püsüre buladığı bebeler....

Korkaklık / ürkeklik mi dersin, şartlar mı, kısmet mi, hayat mı bilmem; önemli bir kısımı kanında/dna'sında olmayan ve hayata uyum sağlamak adına eksikliğini hissettiği ayrıntıları, sığınacak liman yahut söğüt gölgesi misali pozisyonladıkları 'havalı arkadaş / kanka' kuyruğunda geçirirler ömürlerinin en taze, en kıymetli vakitlerini.. 

Eğlence için, yahut daha çok sevdiği/anladığı için zinhar değil; normal hissetmek, hatta ötesinde, 'kendi olmaya' cesaret edemedikleri için sıklıkla..

Üzülürüm böylesine.. Sırıtırlar çünkü fotoğrafta, 'ben o gruba ait değilim!' dercesine... Yakıştıramazsın, kızarsın 'ne işin var orada; şu haline bak!' diye  de; kime ne fayda; alan razı, veren daha da razıdır bu tiyatroda..

Haklılar da hem belki; kim bilir? Bob Marley'ler falan hep cehennemde malum..... Belki direnen kısım boşa debeleniyordur; yahut belki direndiğini zannederken, 'o bitliden' daha beter çamur bulaştırıyordur sağına soluna da, farkında değildir... Kim bilir?

Gece gece fazla ağır mevzular değil mi?

Sustum, tamam...

////////

Hep söylerim 'temiz yüz'den kasıtı, ancak ve ancak bir başka temiz yüzlü anlayabilir diye; yanızca o cımbızla çekip çıkartabilir on100lerin içerisinden..... İstedikleri kadar ayı yahut yollu moda bürünsünler hatta, gaaaayet kolaydır ayırdetmesi; görebilene tabi....