
Bu yazım biraz kısa olacak izninizle.
Amacım, tek bir soruyu zihinlerde duvardan duvara vurmak..
Çok duyarım çevemdeki modern kadınlardan "adam gibi adam arıyorum", "yok anacım, adam gibi adam kalmamış", "adam gibi .. adam gibi..." vs..
İç sesim, bunu söylediğini gözlemlediğim hemen hemen tüm kadınlar için(elbette istisnalar da söz konusu) benzer şeyler fısıldadı kulağıma.
Eyvallah; "adam gibi adam" kalıbıyla ne söylemek istediğinizi anlıyorum. saygı da duyuyorum buna. ama..
Adam gibi adamı haketmek için biraz da "adam olmak" lazım değil mi? sen ne kadar adamsınız ki, adam gibi adam arıyorsun? // Kimse üzerine alınmasın lütfen, ama nice sorumsuz-serseri yaşayan kadının ağzından duydum benzeri vıyaklamaları.//
Ah be güzelim.. o adam niye seni tercih etsin? Bunu sorsana kendine.
Vücudun güzel olabilir. Ama unutmaki, rakip frmalarının da çoğunun vücudu güzel. Hatta o anlamda senden öte şeyler sunabilecek tonla kadın var bu dünyada. Kaldı ki, o bahsettiğin fiziksel güzellikten de 5-10 seneye kalmaz eser kalmayacak. Bunların farkında değil misin?
Adam gibi adam neden seni istesin? Sen o adama "onun istediğini" verebilecek misin peki?
Kadınlarda şunu gözlemliyorum. Çevrelerinde tonla "şöyle güzelsin, şöyle muhteşemsin, bir defa eline dokunayım yeter" tiplemeler dolu. En güzelinden, en çirkinine bu kural genelde değişmez. Allah affetsin, benim nice "iğrenç" kategorisine koyduğum kadına olan erkeq talebini biliyorum. Söylenen iltifatları ve özgüven katsayılarını biliyorum.(ve çok eğleniyorum bu durumla)
Tamam bu da güzel. ama...
Bu egoya kendini öyle kaptırıyorki kadın milleti, öz eleştiriyi sıklıkla es geçmek durumunda kalıyor.(erkekler farklı mı? elbette değil. kadınlı erkekli "adam olanlar" burada ayrı kefede tuttuğum taraf)
Sen ne kadar adamsın? Bunu sık soruyor musun kendine?
Aşağılamak anlamında söylemiyorum bunu; haddime de değil. Aksine hoşuma bile gider "ben şöyle arızayım, şöyle serseryim" vs diyen kadınlar. zira eğlencelidirler. gayet keyifli arkadaşlıklar söz konusu olabilir.
Tek anlamadığım ve üzüldüğüm; bu "ben serseriyim, sorumsuzun önde gideniyim" diyen kadınların, bir yaştan, bir durumdan sonra "adam gibi adam yok" söylemleri..
Sorumsuz biri sorumluluk sahibi birini isteyebilir, hayat daha stabil ve güvenli olsun diye. Ya sorumluluk sahibi biri, sorumsuz birini alır mı sizce hayatına?
Farkındayım, gönül ot b.k ayrımı yapmıyor. Ama .... Ya akıllar başa gelince? Ne kadar süre adamın nöronları arasındaki iletişimi sekteye uğratabilirsiniz ki? Hangi pamela anderson memesi yahut leyla-mecnun aşkının gücü buna yeter?
Lütfen. İğneyi başkasına batırırken, kendimize çuvaldız batıralım.
Hiç bir şey kaderimiz değil. ne serseri olmak, nede adam olmak.
Tek ricam, adam olmadan adam peşine düşmeyelim. zira herkes, "olduğunu hakeder".
not: adam olmak da göreceli olabilir. tüm bu yazı, adam olmanın birinci kıstasının "sorumluluk sahibi olmak" olduğu varsayımıyla yazılmıştır. serserinin tam tersi misali.






















